Vertellen vernieuwt je leven!

with Geen reacties

P1040956‘… Heel even verandert alles. De verteller laat zijn liniaal en leerboek uit zijn handen vallen en staart met grote ogen omhoog, want het dak van het klaslokaal wordt met een zwaar gekraak opengebroken. De vier vrienden laten hun verlamde kameraad neer voor de voeten van Jezus met al hun klauwende vingers, vuil, beschadigd en pijnlijk door het lospeuteren van de dakplaten. En ze moeten uitkijken dat elk van de vier touwen waaraan het matje hangt waarop die jongen ligt, precies even snel wordt gevierd als de drie andere, ( of punt?) anders kukelt hij er zo af op de vloer van de klas die al vol ligt met omlaag gevallen stukjes dak. Je ziet hem angstig staren naar al die vreemde gezichten. Vooral naar die lui die ineens opzij moeten springen net als de verteller zelf, nu hij onaangekondigd neerdaalt. Ongewild ook, want daar staat Jezus, en wat moet die wel niet denken van deze brutaliteit? Waarom brengen die lui hem nou hier? Hij hoort hier niet. Jezus gaat tenslotte alleen met goeie mensen om. Hij zal ze wel weer wegsturen. Waarom kijken die priesters en geleerden zo vijandig naar de verlamde? Hij krimpt in elkaar van schaamte, verlegenheid en wanhoop.

(Visited 12 times, 1 visits today)