(Visited 3 times, 1 visits today)

Berichtje uit Amerika…..

with Geen reacties

De week in Grand Rapids zit erop! In de vier dagen van gedachtewisselingen kwamen de voetangels en klemmen tevoorschijn van een nieuwe serie van ‘de Rooie Draad’ onder de naam ‘Jacob’s Ladder’. Gaan we opnieuw het verhaal van onze Heer Jezus verfilmen? Het is al zoveel keren gebeurd. Wat heb je nog toe te voegen? Waarin ben je anders? Gaan we naar een plaats toe waar je het verhaal opnieuw kunt opnemen? En hoe doe je dat met de persoon van onze HEER? Hoe kun je Hem in hemelsnaam ‘weer-geven’?
Daarbij kwam de weerzin van de schrijver en bedenker van de serie, Bill Angel, om opnieuw naar een land als Marokko, Italië, Zuid-Afrika of Israël te gaan en het verhaal in historische sfeer op te gaan nemen. Soms kan zo’n gevoel aangeven, dat je dingen niet moet doen.
In de langdurige bijeenkomsten kwamen we eruit en ontdekten we de mogelijkheid om te gaan werken via een theateraanpak in combinatie met film. Wat dat inhoudt, daarover andere keren meer, maar ik haast me naar de tweede ontdekking: We gaan de persoon van onze Heer niet via een acteur, maar via de verteller het verhaal binnen brengen. De verteller, de man van het verhaal, zoals in de vorige afleveringen van ‘de Rooie Draad’ kan volgens ons nog dieper het leven van de Heer in het verhaal binnen leiden.
Een volgende keer kan ik hier wellicht wat dieper op ingaan. We gaan morgen op weg naar Los Angeles, praten met diverse mensen en diverse plaatsen bezoeken om zo de practische gang van zaken wat meer in beeld te krijgen.
Gebed om ons op de lijn van de HEER zelf te houden en steeds weer te brengen is van harte aanbevolen.

Amerika ik kom eraan!

with Geen reacties

Komende dinsdag 24 oktober tot en met dinsdag 7 november is het zover. Ik, Hans van Dalen, vertrek naar Bill Angel in Grand Rapids om samen met hem vijf dagen lang onder te duiken in de verhalen van het Nieuwe Testament, die van onze Heer, Jezus Christus tot en met het grote gebeuren rondom het Pinksterfeest.
Onderwerpen, die aan de orde zullen komen, zijn:
-Welke verhalen gaan we vertellen in de serie van ± 15 verhalen?
-Hoe kunnen we de verhalen zo vertellen, dat de mensen van nu zich aangesproken weten?
-Wat gaan we vertellen?
-Hoe gaan we dat doen? Welke stijl?
-Hoe komt de Heer zelf in de verhalen voor? Frontaal in beeld, zijdelings of vanaf de rug, of niet? Enzovoort.
Op zondag 29 oktober vertrekken we naar Los Angeles en hopen daar een aantal mensen te ontmoeten, die een rol kunnen en willen spelen in de nieuwe serie. Denk aan: regisseur, cameraman, technici, acteurs, producers en dergelijke.
Deo volente 6 november hopen we dan weer naar huis te komen. In de weken daarna zal Bill aan de slag gaan om de scenario’s te gaan uitwerken. Deze verhalen op hoofdlijnen zijn de basis voor de scripts, die daarna volgen.
Natuurlijk is de grote vraag hoe dit alles bekostigd kan worden. Deze vlucht en bezoeken kunnen gelukkig gefinancierd worden uit de kas van het Centrum voor Vertellen. Maar daarna is het grote geld nodig. Maar … als er één ding is dat Bill Angel, de maker en bedenker van ‘de Rooie Draad’, en ik zeker weten, is dat geld het probleem niet is. In de wereld is het in grote hoeveelheden voorradig. De HEER zal hier een weg wijzen! Jullie gebed van harte aanbevolen!

Opwekking 2017

with Geen reacties

Opwekking ligt achter ons en het Centrum voor Vertellen kan weer een jaar verder ontwikkelen. Met de verkoop van onze unieke appeltaarten, de Jacob’s Apple Pie’s, heeft een twintigtal vrijwilligers voor een prachtig bedrag gezorgd. Bijna € 3000,- is opgebracht door hun fantastische inzet.
Wij kunnen ons nu gaan bezinnen op de volgende stap: ‘crowd funding’. De grote vraag hierbij is voor ons: zouden veel mensen in christelijk Nederland bereid zijn om een kleine som geld te geven om een nieuwe serie van ‘de Rooie Draad’ te gaan ontwikkelen? Veel mensen, die weinig geven, dat is toch het geheim van ‘crowd funding’. Natuurlijk zijn we als bestuur ook bezig om andere wegen te zoeken voor de financiering en alle drie weten we dat als God een deur opent niemand hem sluit. Daar reiken we ons naar uit.
Voor het Centrum voor Vertellen blijft de ontwikkeling van zo’n 13 nieuwe verhalen voor televisie het centrale gegeven. Daarvoor zijn we opgericht en daarvoor blijven we gaan.
Deo volente oktober van dit jaar willen Bill Angel, de verteller en ontwikkelaar van de serie ‘de Rooie Draad. en ik, Hans van Dalen, een bezoek brengen aan Nieuw Mexico om de locaties te gaan verkennen, acteurs te gaan bezoeken en onder het genot van veel koffie heel veel te gaan praten over de nieuwe serie, die zal gaan over ‘Jezus, de Verborgene. We volgen Hem vanaf het Meer van Galilea tot en met opstanding, hemelvaart en de uitstorting van de Heilige Geest op Pinksteren. Aanwezig en toch verborgen, dat is de ‘rooie draad’ tijdens Jezus’ driejarig publieke optreden waar we door getriggerd zijn.

Studiemidag op de ‘Arend Doornveldschool’ in Staphorst

with Geen reacties

Maandag 27 maart mocht ik een studiemiddag ‘Bijbelverhalen vertellen’ verzorgen op de reformatorische ‘Ds. Harmen Doornveldschool’ in Staphorst. Samen met een 18-tal collega’s stonden we stil bij ‘zien’ en ‘ontdekken’. We herkenden elkaar in het prachtige werk van W.G. van de Hulst, wiens schitterende en onvolprezen boek ‘Het Vertellen’ de basis heeft gevormd voor mijn boek ‘Het Geheim van Vertellen’, een inleiding in het vertellen van Bijbelverhalen.

Aan de hand van de verteldriehoek ‘VERHAAL’ – VERTELLER – KIND’ verkenden we de enorme reikwijdte van Gods bedoelingen met ons als verteller van zijn roemrijke daden. En … met zijn houding ten opzichte van het ‘kind’. We ontdekten die schitterende teksten van Jezus over de ‘grootsheid’ van de betekenis van het ‘kind zijn’:  ‘Wie hen ontvangt in mijn Naam, die ontvangt Mij’ (Mattheüs 18) en die Mij gezonden heeft. (Lukas 9). Ook die wonderlijke tekst in Mattheüs 18:10: ‘Ziet toe, dat je niet één van deze kleinen veracht. Want ik zeg je, dat hun (!) engelen in de hemelen voortdurend het aangezicht zien van mijn Vader, die in de hemelen is.’Prachtige gedachten van de HEER over de kinderen, die onze positie t.o.v. van hen wel heel bijzonder maken. Wij mogen hen ontvangen in Zijn Naam.

Ook hier stoten we op de mogelijkheid en moeilijkheid van de plaats van de ‘verbeelding’. We dachten samen na over het ‘point of view’ bij een vertelling. Vanuit wiens plaats vertel je het verhaal? Kun je zomaar een andere persoon kiezen als het verhaal aangeeft? Wie geeft je toestemming om zomaar het een en ander te ‘verbeelden’? Hoe weet je of dat echt zo is gegaan?

De voorbereiding van het vertellen

with Geen reacties

Het vertellen van Bijbelverhalen biedt een nieuwe geestelijke ervaring. Het gebeurt echter alleen als de verteller eerst zelf zo’n ervaring vindt in het betreffende verhaal. Dat zal niet snel gebeuren wanneer deze het verhaal eenvoudig reproduceert, in feite oplepelt ‘wat er staat’. Als het nadenken over de opbouw en de inhoud nagelaten wordt en het verhaal ‘gewoon’ verteld wordt zoals het in de Bijbel staat, lopen vertellers het gevaar dat ze halverwege vast gaan lopen. Gebrek aan spanning, geen climax of een te grote voorspelbaarheid zijn dan voor de hand liggende oorzaken waardoor het verhaal een voortijdig einde krijgt.
Hier geldt de uitspraak van W.G. van de Hulst: ‘Vertellen zonder voorbereiding is vrijheidsberoving van je luisteraars’ Waarvan acte!

Noot: Voor wie zich hier schuldig bij voelt, je hoort bij de meerderheid van vertellers.

Een verhaal en identificatie

with Geen reacties

Een predikant vertelde eens het verhaal van een vrouw, die na een scheidingsaffaire diep aan de grond zat. De man van wie ze scheidde, leefde vanuit zeer sterke godsdienstige vooroordelen en maakte haar leven met hem tot een zeer beklemmende ervaring. De vrouw ervoer haar huwelijk als verstikkend, maar voelde zich desondanks na de scheiding erg schuldig. De predikant las regelmatig met haar in de Bijbel en kwam bij Exodus, het stuk over de tocht van het volk Israël door de woestijn op weg naar het beloofde land. Op een keer kwam zij opgetogen bij de predikant aan. Het verhaal van Israël was háár verhaal, vertelde ze enthousiast! Zíj was zélf door de woestijn getrokken. Ze herkende in de geschiedenis van het volk haar eigen levensverhaal. Woorden van eeuwen geleden bleken haar eigen leven te beschrijven. Zó kreeg deze vrouw onverwacht contact met de God van Israël. Het was haar God geworden. Zij kon verder trekken, hoefde niet meer alleen te gaan! En … ‘zij reisde haar weg met blijdschap…’. Over identificatie gesproken! En over verandering, die daarmee gepaard kan gaan!

with Geen reacties

Verhalen in ‘de Kunst van God?’

Voor alle vier de kunstenaars in de miniserie ‘de Kunst van God’ met een vraagteken blijft het een ietwat vreemde titel. Waar heb ik het over? Over vier televisie-programma’s, die Omroep Gelderland in december gaat uitzenden over religieuze kunst, i.c. kunst uit de Joods-christelijke cultuur. Mijn vermoeden is hierbij dat onze God met de onnavolgbare Naam ‘JHWH’ oftewel: ‘Ik-ben-er-bij’ daarbij aanwezig is. Maar hoe?
Ik breng tijdens deze programma’s steeds een bezoek aan een kunstenaar in Gelderland en zoek dan naar de christelijke wortels of/en vruchten in hun kunstwerken. ’t Blijkt hierbij steeds weer dat christelijke kunst niet los te verkrijgen is: kunstenaar en kunstwerk zijn een onverbrekelijke eenheid. Prachtige verhalen en boeiende mensen!
Nu is bezoeken en opnemen één ding, monteren op iMovie een ander! Ik zag deze weken steeds weer mijn opnamemateriaal verdwijnen in dit montageprogramma met als gevolg wat onrustgevoelens. Maar gelukkig helpen de mensen van Apple Support uitstekend en twee dagen verder kan ik weer aan de slag.
Deze en volgende week hoop ik het werk aan deze serie te beëindigen en zullen de programma’s uitgezonden gaan worden, Deo volente, op zondag 4, 11, 18 en 25 december. Elke zondag wordt elk programma drie keer uitgezonden: om 12.00, 14.00 en 16.15 uur.

“Kunst van God”

with Geen reacties

Afgelopen maanden, weken en nu alle dagen wordt mijn aandacht en tijd ‘in beslag genomen’ door de verhalen van vier kunstenaars. Vier mensen, die in hun dagelijks leven vorm geven aan beelden, schilderijen, hout en textiel.
In samenwerking met Omroep Gelderland en Family7 ontstaat er een programma met als titel ‘De Kunst van God’. Ik ga in vier afleveringen van 30 minuten op bezoek bij deze kunstenaars en maak een rondgang door hun atelier en maak kennis met hun werk. Allemaal mensen, die vanuit hun Joods-Christelijke achtergrond bezig zijn met de wereld die we zien en niet zien: Kunst en God.
Bezoeken, die mooie ontmoetingen in zich bergen en leiden tot bergen filmmateriaal, die ik op dit moment aan het verwerken ben tot vier televisieverhalen.
Een vriend hielp mij bij de voormontage door het vormgeven te omschrijven als ‘vlinders vangen’. Kijk naar hun werk en beleef de gesprekken net zolang tot je pareltjes ziet opbloeien. Pak die en breng die met elkaar in een levend(ig) verband. En warempel, zó werkt het wel!
De montages staan gepland in oktober en november. De uitzendingen voor de zondagen in december: 4, 11, 18 en 25 december. Op elke zondag wordt een programma uitgezonden om 12.00, 13.00 en 14.00 uur.

Nieuwe serie van ‘de Rooie Draad’ in zicht

with Geen reacties

Met Bill Angel, de verteller en bedenker van ‘de Rooie Draad’ heeft het Centrum voor Vertellen een belangrijke stap gemaakt op weg naar een nieuwe serie.
Het belangrijke is dat we nu helder hebben waar deze serie van ongeveer 13 afleveringen over zal gaan, namelijk over ‘Jezus, de Verborgene’. Aan de ene kant leren de discipelen (en wij) de HEER kennen en aan de andere kant blijft Hij nog voor hun (en ons) begrip verborgen. Stap voor stap komen zij en wij dichterbij!
Nu is het zaak om de financiën op de kaart te gaan zetten. Crowdfunding komt in zicht. To be continued, want de nieuwe serie wordt internationaal. De prachtige verhalen van en over de HEER zijn te groot voor een klein land.

Vertellen vernieuwt je leven!

with Geen reacties

P1040956‘… Heel even verandert alles. De verteller laat zijn liniaal en leerboek uit zijn handen vallen en staart met grote ogen omhoog, want het dak van het klaslokaal wordt met een zwaar gekraak opengebroken. De vier vrienden laten hun verlamde kameraad neer voor de voeten van Jezus met al hun klauwende vingers, vuil, beschadigd en pijnlijk door het lospeuteren van de dakplaten. En ze moeten uitkijken dat elk van de vier touwen waaraan het matje hangt waarop die jongen ligt, precies even snel wordt gevierd als de drie andere, ( of punt?) anders kukelt hij er zo af op de vloer van de klas die al vol ligt met omlaag gevallen stukjes dak. Je ziet hem angstig staren naar al die vreemde gezichten. Vooral naar die lui die ineens opzij moeten springen net als de verteller zelf, nu hij onaangekondigd neerdaalt. Ongewild ook, want daar staat Jezus, en wat moet die wel niet denken van deze brutaliteit? Waarom brengen die lui hem nou hier? Hij hoort hier niet. Jezus gaat tenslotte alleen met goeie mensen om. Hij zal ze wel weer wegsturen. Waarom kijken die priesters en geleerden zo vijandig naar de verlamde? Hij krimpt in elkaar van schaamte, verlegenheid en wanhoop.